Whisky and Wine Place Logo
Zapraszamy do największego stacjonarnego sklepu z whisky w Polsce - kliknij!
wina degustacja
whisky degustacje
whisky degustacja
single malt degustacje
degustacje wina
degustacje win


Dodatkowe
informacje
Podawanie
wódki
Podział
wódek
Proces
produkcji
| Alkohol | Wódka- autor: Piotr Barszcz
Historia

Niektórzy historycy początki wódki wiążą z poznaniem tajemnicy destylacji — ściekania kroplami. Jako pierwszy proces destylacji opisał Arystoteles w IV w. p.n.e. Niektóre źródła wskazują, że już dwa tysiące lat p.n.e. destylować alkohol potrafili Chińczycy, inne że w VII w. p.n.e. tajemnicę destylacji alkoholu z wina poznali Arabowie i to oni przenieśli tę sztukę do Europy.

Mocne alkohole przed setkami lat zaczęli wyrabiać mnisi, szukając lekarstwa na rozmaite, trapiące ludzkość choroby. Lecznicze właściwości nadawali alkoholom dodając do nich zioła, soki, suszone owoce. Zachował się taki oto przepis na wyleczenie grypy: “Kij od miotły kładzie się w nogach łóżka i poi się chorego winem grzanym tak długo, aż zacznie widzieć dwa kije”.

Wódka, najbardziej kontrowersyjny alkohol, dla jednych najlepsze odkrycie, dla innych najgorszy wynalazek szatana. Jej historia sięga IX wieku naszej ery. Najprawdopodobniej jej produkcję rozpoczęto w Rosji, gdzie stała się popularnym, niezastąpionym alkoholem. Uważa się, że wyrób wódki w celach medycznych rozpoczęto w forcie - Wiatka w Rosji, gdzie w XII wieku napój ten nazywano żiżiennaja woda - woda życia lub wodka, wodiczka - co jest zdrobnieniem słowa woda. Był to doskonały środek dezynfekujący, znieczulający, rozgrzewający. Do dziś jest wykorzystywany w farmacji. Największe uznanie, wódka zdobyła na wschodzie Europy. Wódka miała wpływ na gospodarkę i politykę wielu państw. Jednym z powodów, dla których w 988 roku, Wielki Książę Kijowski przeszedł na chrześcijaństwo było zabronienie przez islam picia mocnych drinków. W Rosji do dziś wszystkie uroczyste posiłki zaczynają się od wódki. Odmówienie kieliszka tego uważane jest tam za poważną obrazę gospodarza. Wódka zdobyła rynki na wschodzie i północy, przede wszystkim ze względu na zimny klimat tych regionów oraz prostotę w produkcji. "Ognista woda" może być robiona ze wszystkiego, co może fermentować, głównie z owoców, warzyw i zbóż. Dodaje do niej można różne zioła i smaki. Tak powstają pieprzówki, śliwowice czy anyżówki. Gorzkie wódki żołądkowe są znane z tego, że pobudzają apetyt oraz ułatwiają trawienie. Niewielka ilość produkcji jest otrzymywana z ziemniaków, częściej produkcja dotyczy różnego rodzaju zbóż.

Masową produkcję wódki rozpoczęto dopiero w XIX wieku. Dopiero wtedy zaczęto zauważać, szkodliwość społeczną tego alkoholu. Zachód długo zwlekał z pełną akceptacją tego alkoholu. Przełom nastąpił dopiero w lipcu 1946 r., gdy pewien barman z Los Angeles postanowił pozbyć się nadmiaru piwa imbirowego. Próby wymieszania go z whisky i ginem nie dały ciekawych rezultatów. Barman podjął się ostatniej tego wieczoru próby i wymieszał piwo z wódką i z sokiem z limony. Tak oto przypadek sprawił, że narodził się Rosyjski Muł, jeden z najbardziej znanych na świecie drinków. Od tamtej pory wódki rozpoczęły podbój światowych rynków alkoholowych. Choć pod czystą postacią nie były tak lubiane, to zdobyły serca i żołądki wielu koneserów drinków. Polskie wódki są jednym z najsławniejszych na świecie, marki takie jak Wyborowa, Żytnia czy Chopin, są znane i cenione na całym świecie. Za wyjątkowo dobre uważa się także alkohole ze Skandynawii i Rosji. Godne uwagi są także wódki smakowe, likiery, nalewki. Ich produkcja rozwinęła się już ponad 10 wieków temu. Gdy arabowie, lecznicze właściwości czystej wódki postanowili oprawić w lepszy smak. Do tej pory istnieje wiele rodzajów takich wyrobów. Najsławniejsze to śliwowica, żubrówka, anyżówka, pieprzówka, likiery jajeczne. Smak tych alkoholi, wyrafinowany, doskonały, zdobywał uznanie na stołach całego świata.

Jedyną wódką niezdobywającą rynków światowych jest "sake". Produkowana głownie w Azji, wódka z ryżu, odbiega od smakowych gustów ludności reszty świata. Niedostępnym rynkiem dla tego alkoholu jest także świat arabski gdzie jego spożycie jest zakazane przez prawo religijne. Jest to ewenement na światową skalę. W każdym innym zakątku Ziemi ograniczanie dostępu do alkoholu kończyło się źle dla rządzącej elity. Przykładem może być, prohibicja w USA w początkach XX wieku. Ze względu na zakaz picia, sprzedawania, wytwarzania alkoholu, za dostarczanie go społeczeństwu zabrały się kręgi przestępcze, a najsławniejszym był gang Ala Capone. Ograniczenia w dostawach lub podnoszenie cen wódki w Rosji, zawsze kończyły się upadkiem rządzących. Pierwszą taką próbę podjął ostatni car Rosji Mikołaj II. Car był przerażony pijaństwem poddanych.
W 1908 roku, wiedząc, że rosyjska armia przegrała wojnę z Japończykami, z powodu pijaństwa wojskowych, Mikołaj II zniósł darmowe przydziały wódki dla wojska. Potem, aby zwalczać pijaństwo w społeczeństwie zarządził podwyżkę cen alkoholu. Wybuch I wojny światowej wykorzystał do wprowadzenia prohibicji na czas mobilizacji, a następnie przedłużył zakaz sprzedaży alkoholu do końca wojny. To było wbijanie gwoździ do własnej trumny. Młodzi ludzie, powoływani na wojnę, nie mieli gdzie się napić. w ciągu paru letnich tygodni zdemolowali blisko 230 karczm, sklepów i restauracji, które - zgodnie z carskim ukazem nie sprzedawały wódki. W pijackich pogromach zginęło około 500 rezerwistów i 100 policjantów. Car chyba zapomniał, że roczne dochody budżetu z monopolu spirytusowego wynosiły ogromną wówczas sumę 500 milionów rubli - była to jedna czwarta wszystkich wpływów do kasy państwa. Może właśnie tych pieniędzy zabrakło na prowadzenie wojny z Niemcami, którą Rosja przegrała i która zakończyła się rewolucją oraz zamordowaniem cara i jego rodziny przez bolszewików. Kolejną próbę walki z alkoholizmem spowodowanym wódką, podjęli komuniści.
Od końca lat 40. do początku 80. spożycie alkoholu w ZSRR wzrosło 10 razy! W 1981 roku, po kilkudziesięciu latach picia na umór, władze zmuszone były przyznać, że alkoholizm jest problemem. Według niepublikowanego raportu, 40 procent ludności ZSRR (ponad 100 mln ludzi) cierpiało na chorobę alkoholową, a 20 procent na alkoholizm nieuleczalny. Najwięcej piło się na Białorusi, Ukrainie i w Rosji. Na kołchozowej wsi, mężczyźni z powodu picia wódki rzadko przekraczali wiek 45 lat. W 1985 roku europejską prasę obiegła informacja, że podczas manewrów w Czechosłowacji sowieccy żołnierze sprzedali czołg za dwa worki wódki (24 butelki). Aresztowany nabywca nietypowego towaru zeznał w śledztwie, że "z miłości do narodu sowieckiego" dorzucił im dwa kilo ogórków i kilo śledzi. Taką rzeczywistość zastał Michaił Gorbaczow, który objął władzę w 1985 roku.
7 maja 1985 roku Komitet Centralny KPZR uchwalił "Środki przeciwko pijaństwu i alkoholizmowi". W ramach kuracji szokowej zadekretowano spadek produkcji i wzrost cen alkoholu. Partia, na modłę stalinowską, uprościła też procedurę wysyłania alkoholików na przymusowe leczenie odwykowe. Odbywało się ono w "miejscu profilaktyki przez pracę", a lekarzami byli oficerowie MSW. Minimalny czas kuracji trwał półtora roku i mógł być przedłużany wedle upodobań psychiatrów.
Wkrótce okazało się, że rząd sowiecki wprawdzie zwalcza wódkę, ale tylko tę produkowaną legalnie, a tuczy bimbrowników, a nawet mafię.
Mało tego, zaczęły się rozlegać groźne pomruki w społeczeństwie, które wysyłało władzy sygnały, że dalszego wzrostu ceny wódki nie zaakceptuje.

Jak widać po historii wódki, wrosła ona na stałe do kultury światowego i polskiego społeczeństwa, a próba jej wytrzebienia zawsze kończy się niepowodzeniem.
Sprawę szkodliwości powinno się załatwić poprzez kształcenie społeczeństwa, a nie poprzez niemożliwe do zrealizowania ustawy, czy rewolucjogenne ograniczenia

Wiek 18 i 19 przyniósł szereg wynalazków, które poprawiły jakość wódki. Pojawił się m.in. aparat kolumnowy do ciągłej destylacji (rektyfikacji). W Polsce powstało kilka wielkich gorzelni (Lwów, Łańcut, Poznań), które to produkowały wódki na skalę przemysłową, osiągając przy tym bardzo wysoką jakość oraz wielu nowych konsumentów. Wódka odgrywała wielkie znaczenie w krajach słowiańskich, a to ze względu na jej niska cenę oraz panujące w tych krajach bardzo niskie temperatury, pita była w celu rozgrzania się.

W 2003 roku zostało otworzone Muzeum Wódki. Data ta była nieprzypadkowa, ponieważ na ten właśnie rok przypadała pięćsetna rocznica rozpoczęcia produkcji wódki w Rosji. "Rosyjska wódka zdobyła szacunek na całym świecie, dlatego jubileusz nie powinien pozostać nam obojętny" - powiedział mer rosyjskiej stolicy Jurij Łużkow.

Na naszej stronie stosujemy pliki cookies, które umożliwiają prawidłowe działanie portalu oraz dostosowanie treści do potrzeb użytkownika. W każdej chwili można zmienić ustawienia dotyczące cookies tak, aby nie były one zapisywane. Korzystanie ze strony bez zastosowania takich zmian, oznacza, że cookies zostaną zapisane. Dowiedz się więcej.

Zamknij powiadomienie
|Strona główna|Mapa strony|O stowarzyszeniu|Strefa dla Członków|Alkohole|Tytoń|Nowości|Zdjęcia|
|Forum|Księga gości|Linki|Szkolenia|Kontakt|Polityka Cookies|
|Degustacje whisky|Degustacje win|Degustacje cygar|Degustacje trunków polskich|