Kolejnym ciekawym procesem jest stabilizacja wina. Zawarte w nim związki powodują różnorakie reakcje chemiczne które tworzą różne osady, drobne cząsteczki itd. Nie chcąc mieć do czynienia z takim winem po zabutelkowaniu stosuje się dwie metody nazwijmy to „oczyszczania” wina.

Pierwsza to przez filtrowanie przyciągające a druga przez cedzenie. W obu przypadkach używa się filtrów z tym że w pierwszym przypadku filtr naładowany jest ładunkiem odwrotnym do cząsteczek i osadów w winie czym powoduje ich przyciąganie. Praktycznie działanie wygląda identycznie jak magnez. Jest jedna drobna wada tego systemu wraz z upływem czasu i nawarstwianiu się cząsteczek siła ich przyciągania maleje i filtrowanie staje się mniej efektywne.

W drugim przypadku stosuje się filtr którego pory są po prostu mniejsze od cząsteczek do usunięcia. Ta metoda z kolei wraz z upływem czasu jest skuteczniejsza gdyż odkładanie się osadu powoduje systematyczne zmniejszanie się porów w filtrze przez co cała operacja jest dokładniejsza.

Kolejny problem to osadzanie się kryształków. Usuwa się je poprzez doprowadzenie kadzi do temperatury  -4°C i utrzymanie jej w tej temperaturze przez określony czas. Zamarznięte kryształki zostają odfiltrowane.

Ostatnim etapem jest użycie bentonitu – jest to ił o unikalnych właściwościach fizycznych. Zmieszany z woda tworzy kleistą masę która przyciąga cząsteczki do usunięcia z wina osadzając je na dnie kadzi. Po ostatecznym przefiltrowaniu wino można już  spokojnie butelkować.