Whisky and Wine Place Logo
Zapraszamy do największego stacjonarnego sklepu z whisky w Polsce - kliknij!

| Tytoń | Cygara | Miejsca upraw


Jedynie doskonała pogoda nie jest wystarczająca, potrzeba jeszcze gleby, a ponadto żadne dwie lokalizacje nie są nigdy dokładnie takie same. Tak więc, nawet na Kubie, tytoń do liści zawijacza, pokrywy i wkładki z hodowanych w kraju gatunków nazywanych puros, jest jedynie uprawiany w kilku miejscach, z których najsłynniejsza jest dolina Vuelta Abajo w zachodniej części kraju. Najlepszy na świecie zawijacz, z cienistych hodowli liści w Connecticut, rośnie jedynie na stu akrach w tym stanie. Zawijacz z Connecticut hodowany w Ekwadorze może być doskonały, ale i tak będzie inny. Bez znaczenia jest jak doskonałe będą cygara produkowane w Republice Dominikany, Hondurasie, Nikaragui, Meksyku czy na Kubie - nie będą one nigdy takie same. Wszystkie posiadają specyficzne cechy, które pochodzą z gleby, gdzie były uprawiane - podziemnych składników, których nie da się zastąpić.

Produkcją ręcznie wyrabianych cygar zajmują się głównie Kuba, Dominikana, Ekwador, Honduras, Jamajka, Nikaragua, Brazylia, Meksyk, Filipiny i USA. Niejednokrotnie już na podstawie wstępnej obserwacji można dokonać przybliżonej oceny kraju pochodzenia danego cygara. Dla znawców przedmiotu możliwe jest rozróżnienie cech charakterystycznych umożliwiających rozpoznanie konkretnych stylów, powiązanych z danym krajem. Zadanie to jednak utrudnia niejednokrotnie sprowadzanie przez producentów mieszanek tytoniów z różnych krajów a nie opieranie się wyłącznie o uprawy lokalne.

 Poniżej przedstawiam, krótki przegląd kilku krajów - producentów:

\"\\"\\"\"REPUBLIKA DOMINIKANY - Jest to państwo położone w Ameryce Środkowej we wschodnie części wyspy Haiti, w basenie Morza Karaibskiego, słabo rozwinięte rolniczo z powodu górzystych terenów o klimacie podrównikowym. Dominikana utrzymuje się głównie z turystyki i przemysłu tytoniowego. Właśnie tam rosną jedne z najlepszych liści na wkładki i zawijacze do cygar. Cygara z Dominikany mają charakterystyczny, lekko słodkawy posmak. Centrum uprawy tytoniu jest tu Cibao, dolina w której rośnie kilka gatunków tytoniu. Od strony północno-wschodniej, pomiędzy Santiago i La Vega, rozciągają się dwa rodzaje uprawnej gleby. „Piloto Cubano”, gdzie tytoń hodowany jest z kubańskich nasion regionu Vuelta-Abajo. Jest to bardzo dobrej jakości tytoń, z którego robi się tzw. filler i binder. Drugi rodzaj gleby to „Olor”, którego tytoń jest zdecydowanie lżejszy oraz mniej aromatyczny. Region południowo-wschodni, pomiędzy La Vega i Bonao, ma z kolei tytoń wykorzystywany głównie do produkcji lokalnych cygar oraz papierosów. Najważniejszym miastem na Dominikanie jest Santiago, które jest cygarową stolicą tego kraju. Tu mają swoją siedzibę największe koncerny tytoniowe, takie jak Consolidated Cigar`s, General Cigars, Tabacalera oraz rodziny Fuente i Davidoff. Ilość produkowanych tu cygar wzrosła prawie trzykrotnie po rewolucji na Kubie, kiedy to rodziny o dużych tradycjach w produkcji cygar przeniosły się na Dominikanę. Firmy takie jak Partagas, Macanudo, Don Diego, H.Upman, Arturo Fuente przeniosły się na Dominikanę po nałożeniu przez USA embarga na Kubę co, w przypadku tych koncernów, wiązało się z utratą dużego rynku zbytu. Znawcy cygar dominikańskich twierdzą, iż ich cygara są delikatniejsze i łatwiejsze w codziennym paleniu niż cygara kubańskie. Ponadto sposób wykonania tych cygar jest równorzędny z innymi najlepszymi kubańskimi cygarami.

\"\\"\\"\"HONDURAS - W Hondurasie dużą rolę oprócz warunków atmosferycznych odgrywała również infrastruktura. Uprawa tytoniu zaczęła się tu już w XVIII wieku, ale przez dłuższy czas nie przynosiła korzyści. Powodem tego były nieustanne problemy plantatorów z plagą pleśni, która atakowała uprawy. Tytoń zaczął nabierać znaczenia dopiero w latach osiemdziesiątych XX wieku, kiedy to plantatorzy uporali się z plagą pleśni. Na dzień dzisiejszy Honduras jest drugim eksporterem cygar na świecie zaraz po Dominikanie. Głównym regionem uprawy tytoniu jest Valle de Jappa. Dzięki bogactwu minerałów i górskiemu położeniu cygara z Hondurasu charakteryzują się korzennym i ziemistym smakiem. W latach dziewięćdziesiątych XX wieku przywieziono tu nasiona, z których powstawał tytoń na słynne pokrywy z Connecticut. Już po kilku latach z tych nasion zaczęły powstawać liście pokrywowe, które popularnością przebiły swój pierwowzór z e Stanów Zjednoczonych.

\"\\"\\"\"KUBA, HAWANA - Kuba jest krajem wyspiarskim, położonym na Morzu Karaibskim, na południe od półwyspu Floryda. W jej skład wchodzą: wyspa Kuba i około1600 innych wysepek.  Kuba ma klimat równikowy, wybitnie wilgotny. Czerwone gleby feralitowe należą do karaibskiej krainy glebowej o wapiennym podłożu (z szybko zachodzącymi procesami wietrzenia), co sprawia, że są bardzo żyzne. Takie warunki klimatyczne i glebowe umożliwiają uprawę najlepszego na świecie tytoniu. Stąd cygara kubańskie posiadają jedną wspólną cechę: zawsze można w nich wyczuć klasyczny aromat, charakterystyczny tylko dla cygar hawańskich. Wiele z nich ma kolor pokrywy dojrzały. Jest on otrzymywany dzięki specjalnej uprawie tytoniu  w nie ocienionych miejscach, gdzie tytoń poddawany jest tzw. procesowi „gotowania”. Smak tych cygar jest pełny, aczkolwiek nieostry. Dzięki długiej tradycji wyrabiania i udoskonalania produkcji, cygara kubańskie są dzisiaj cenione na całym świecie. Tytoń cygarowy uprawiany jest na Kubie w pięciu regionach. Są to: 
- Semi-Vuelta
-  Remediom
-  Partido
-  Oriente
-  Vuelta-Abajo.
Najważniejszym i najbardziej znanym regionem, jest położony w odległości 100 mil od Hawany region Vuelta-Abajo, który jest tym samym dla przemysłu tytoniowego, czym Bordeaux i Burgundia dla wina. Vuelta-Abajo jest położona w okręgu Pinar dle Rio, gdzie około 100 tysięcy akrów zajmują plantacje tytoniu. Stolicą regionu jest miasto o tej samej nazwie, Pinar del Rio. Lokalna ekonomia jest oparta przede wszystkim na rolnictwie, a w szczególności na uprawie tytoniu oraz warzyw. Większość plantacji na Kubie znajduje się ciągle w prywatnych rękach, jednak aby się utrzymać, plantatorzy muszą sprzedawać swoje uprawy rządowi, który płaci za nie symboliczne wręcz kwoty. Tradycja palenia cygar sięga 1492 roku, kiedy Krzysztof Kolumb, odkrywając Nowy Świat zwrócił uwagę również na liście tytoniu, których palenie było wpisane w styl życia tubylców. Jednak dopiero Europejczycy spopularyzowali cygara, które stały się synonimem ekstrawagancji i luksusu. Sam Kolumb był bardzo zawiedziony, gdy zamiast złota, odkrył na Kubie tytoń. Teraz wartość tego odkrycia jest skarbem samym w sobie. Tytoń to bardzo ważny produkt dla Hawany, którego znaczną wartość eksportu szacuje się w przybliżeniu na około 150 milionów dolarów. Obecnie na Kubie sprzedaje się tysiące cygar, z których najważniejszymi są cztery główne marki: Montecristo, H.Upman, Cohiba oraz Romeo&Julieta. Na Kubie cygara są wszechobecne i wydaje się że każdy je pali: zamiatacz ulic, sklepikarze, policjanci – wszyscy kochają tytoń. Wspaniałe cygara kubańskie ciągle uważane są przez wielu ludzi za jeden z największych luksusów. Jednak popyt na te cygara znacznie przewyższa możliwości produkcyjne firm tytoniowych. To powoduje, iż wiele z nich aby zarobić jak najwięcej kieruje do sprzedaży partie cygar zbyt krótko sezonowanych. Kubańczycy chlubią się tym, iż nie mieszają tytoniów różnego pochodzenia, używają do produkcji cygar jedynie tytoniu pochodzącego z Kuby. Ponieważ popyt na cygara jest bardzo duży zasoby tytoniu najwyższej jakości są niewystarczające. Producenci cygar z Kuby używają zatem do swoich mieszanek czasami tytoniu drugiej klasy. To wszystko powoduje, że można często natknąć się na cygara Kubańskie o przeciętnej jakości. Najlepiej jest trzymać się największych Mark, gdyż do nich w pierwszej kolejności trafiają najlepsze partie tytoniu. Tego problemu nie mają producenci niekubańscy, gdyż w skład ich cygar mogą wchodzić tytonie z całego świata (oprócz tytoniu z Kuby – Kubańczycy nie tylko nie importują tytoniu z innych krajów, ale również nie eksportują swojego). Przy nieurodzajnym roku producenci cygar np. z Dominikany mogą posiłkować się tytoniem np. z Meksyku czy też Sumatry jeśli tam plony w danych roku były lepsze. Jedno jest pewne - Kuba jest w dalszym ciągu krajem produkującym jedne z najlepszych cygar na świecie.

\"\\"\\"\"JAMAJKA - jamajskie cygara, z najsłynniejszym z nich Macanudo, są nieco łagodniejsze niż dominikańskie.

\"\\"\\"\"NIKARAGUA - Znaczna ilość kubańskich plantatorów po rewolucji przeprowadziła się właśnie do Nikaragui. To spowodowało, iż tutejsze cygara mają podobny charakter do cygar z Kuby. Produkcja cygar została przerwana w latach osiemdziesiątych XX wieku z powodu problemów politycznych. Spowodowało to olbrzymie straty. Fabryki i suszarnie wykorzystywano do celów militarnych, a pola uprawne zostały zaminowane. Przemysł tytoniowy zaczął się odradzać dopiero po wojnie, czyli w latach dziewięćdziesiątych. Dziś cygara z Nikaragui wypracowały sobie bardzo wysoką pozycję i są cenione na całym świecie.

\"\\"\\"\"EKWADOR - cygara ekwadorskie są łagodne i pełnoaromatyczne.

\"\\"\\"\"KAMERUN - tytoń ten jako liść pokrywy, a nie jako cygaro, łączy w sobie ostry smak i ostry aromat.

\"\\"\\"\"SUMATRA - jedna z wysp Indonezji, podobnie jak wyżej, tytoń a nie cygaro, choć łagodny jest dość ostry.

\"\\"\\"\"MEKSYK - Cygara pochodzące z Meksyku są uważane za dobrze zbudowane. Spowodowane jest to gorącym klimatem, glebą i małą ilością opadów. Takie warunki sprawiają, iż podnosi się poziom smoły i nikotyny w liściu, a co za tym idzie smak jest bardziej skoncentrowany. Meksyk słynie z produkcji bardzo mocnych i smakowitych zwijaczy. Liście tytoniu pochodzące z Meksyku są głównie wykorzystywane jako element kompozycji cygar produkowanych w innych państwach. Niewiele jest cygar produkowanych w całości z liścia meksykańskiego. Głównie producenci cygar w Meksyku to: Rozmiar i kształt (vitola) mają kluczowe znaczenie dla walorów smakowych cygar. Po pierwsze, im dłuższe cygaro, tym dłużej można się nim delektować. Cygaro Presidente można palić nawet trzy godziny, Churchilla – półtorej godziny, Robusto – około godziny. Po drugie, długie cygaro posiada większy potencjał do zmian smakowych – cygara najwyższej jakości zmieniają swój smak co najmniej trzy razy w ciągu palenia; takie, które nie posiadają tej właściwości, określane są lekceważąco „nudnymi”. Równie istotna jak długość jest średnica cygara – im mniejsza średnica, tym cygaro pali się intensywniej i tym ostrzejszy jest jego smak. Cygara o dużych średnicach charakteryzują się łagodniejszym, bardziej subtelnym i wyrafinowanym smakiem, dlatego są bardziej popularne wśród koneserów. Istnieją również cygara o tzw. zmiennej średnicy, cenione właśnie za swoją zmienność smaku oraz ze względu na fakt, że technikę ich wytwarzania są w stanie opanować tylko najbardziej utalentowani torcedores.

\"\\"\\"\"BRAZYLIA - tytoń i cygara z Brazylii mają tendencję do bycia ciemnymi, bogatymi w smak oraz łagodnymi z lekko słodkim zapachem. 

Na naszej stronie stosujemy pliki cookies, które umożliwiają prawidłowe działanie portalu oraz dostosowanie treści do potrzeb użytkownika. W każdej chwili można zmienić ustawienia dotyczące cookies tak, aby nie były one zapisywane. Korzystanie ze strony bez zastosowania takich zmian, oznacza, że cookies zostaną zapisane. Dowiedz się więcej.

Zamknij powiadomienie
|Strona główna|Mapa strony|O stowarzyszeniu|Strefa dla Członków|Alkohole|Tytoń|Nowości|Zdjęcia|
|Forum|Księga gości|Linki|Szkolenia|Kontakt|Polityka Cookies|
|Degustacje whisky|Degustacje win|Degustacje cygar|Degustacje trunków polskich|